الشيخ محمد آصف المحسني

366

مشرعة بحار الأنوار

أولت بود يكى قطره آب * كه از آن شستن ثوب است ثواب از شكم تا بكنار آمده‌اى * از راه بول دوبار آمده‌اى آخرت جيفه افتاده بخاك * كرده پنهان بيكى تيره مغاك بر توان پرده بفرض ار بدرند * چشم نا بسته كسان كم گذرند در ميانه كه سراسر خوشى است * روز وشب كار تو سرگين كشى است تنت آراسته از در وگهر * چون شكمبه شكم از سرگين پر گر بخود نيست شنا وريت * لب گشا دم بشنا گريت از من اين نكته فراموش مكن * مدحت مدح گران گوش مكن انجانا الله تعالى بفضله من الكبر ورزقنا التواضع لله وللناس . الباب 131 : الحسد ( 70 : 237 ) المعتبرة من رواياته سنداً ما ذكرت برقم 1 ، 5 . واعلم أن المؤلّف العلّامة ( رحمه الله ) نقل عن المشهور حرمة الحسد مطلقاً ،